نمی توانم با این همه ظلمت مبارزه کنم  ولی  

 فرق نور و تاریکی را به تو نشان می دهم 

پی نوشت: ۱- این جمله را دکتر مصطفی چمران برای شمعی نوشت که روی بوم سیاهی نقاشی کرده بود ۲- امروز ۳۱ خرداد سال مرگ دکتر مصطفی چمران پری روز ۲۹خرداد سال مرگ دکتر علی شریعتی و فردا ۱ تیر ماه سال مرگ ابراهیم منصفی است این سه شمع در ابتدای تابستان هایی درو از هم خاموش شدند اما نورشان هنوز فرق تاریکی و نور را به ما نشان میدهد.

نمایشگاه پوستر های مفهومی  

((با الهام از ترانه های ابراهیم منصفی ))

آثاراحمد کارگران 

تیر ماه ۱۳۸۸ 

بندرعباس

هر وقت ترسیدی بدون که به تو فرصتی  

تازه داده شده  

فرصت تجربه کردن آن چیزهایی که تا حالا  

ندیده ای. 

پی نوشت : در واقع این دیالوگ یه فیلم خارجیه وقتی کودکی از نزدیک شدن به گوسفندی می ترسید مادرش اینجوری قانع اش کرد تا به گوسفند نزدیک بشه . اسم اون فیلم رو نمیدونم چون از نیمه آن را دیدم ولی دیدم که این حرف در تمام زندگی من صحت داشته و گمان میکنم برای همه همین طور باشد. خیلی هم یاد حرف حضرت علی افتادم که گفته از هر چیزی ترسیدی خودت رو بنداز توش. 

دلم گرفته بود تو مایه های دلم گرفته است و به ایوان می روم و.... 

یکی از راه کار های ایرانیان در چنین مواقعی(( دل تنگی )) متوصل شدن به فال حافظ است  

 بر سر آنم که گر ز دست بر آید 

دست به کاری زنم که غصه سر آید 

منظر دل نیست جای صحبت اضداد 

دیو چو بیرون رود فرشته در آید 

صحبت حکام ظلمت شب یلداست 

نور ز خورشید خواه بو که بر آید 

بر در ارباب بی مروت دنیا 

چند نشینی که خواجه کی به در آید 

ترک گدایی مکن که گنج بیابی 

از نظر رهرویی که در گذر آید  

صالح طالح متاع خویش نمودند 

تا که قبول افتد و که در نظر آید  

بلبل عاشق تو عمر خواه که آخر 

باغ شود سبز و شاخ گل به بر آید 

غفلت حافظ در این سرا چه عجب نیست 

هر که به می خانه رفت بی خبر آید