من فکر می کنم هرگز نبوده قلب من این گونه گرم و سرخ احساس می کنم در بدترین دقایق این شام مرگ زای چندین هزار چشمه خورشید در دلم می جوشد از یقین احساس می کنم در هر کنار و گوشه این شوره زار یاس چندین هزار جنگل شاداب ناگهان می روید از زمین آه ای یقین گمشده، ای ماهی گریز در برکه های آینه لغزیده تو به تو من آبگیر صافیم اینک به سحر عشق از برکه های آینه راهی به من بجو من فکر می کنم هرگز نبوده دست من این سان بزرگ و شاد احساس می کنم در چشم من به آبشر اشک سرخ گون خورشید بی غروب سرودی کشد نفس احساس می کنم در هر رگم به هر تپش قلب من کنون بیدار باش قافله ای می زند جرس ((احمد شاملو)) |
